මැරුණා

 

අහසින් වැටෙන හංස පිහාටු අතරින්
බැලුවා ඔයා එනවද කියලා
ඔයාගේ තොල් සිපගන්න හිටිය
රෝසමලේ
කටු කලබලේටම

මගේ ඇඟිලි තුඩු සිපගත්තා
තදටම
ආදරේ වැඩිකමට ඉපදුණු ලේ බිංදු
මහ පොළොවට වැටුණා
එක පාරටම
ඔයා මතුවුණා
පොඩි නිල් සමනල්ලු අතරින්
කලබලෙන්
වැටුණ හංස පිහාටු
රත්තරන් කෙහෙරැළි උඩින්
ලස්සනට විසිරිලා තිබුණා
ඊට පස්සේ ඔයා 

මං
ළඟට ආවා
අයිස් වගේ සීතල ඇස් වලින්
මගේ හදවත ගිනි තිබ්බා
ආදරෙන් මම වැටුණා
සතුටෙ පතුලටම

සීතල විනිවිදින සිනහව
මගේ පෙනහළු පිරෙවුවා

 කවදාවත් ගොඩ නො එන විදියට

මම හැමදාම ගිලිලා
මැරුණා
        
JK